Historie

Na de oorlog hadden Nederlanders in en rond Zürich behoefte aan contact. Ze zochten elkaar op voor gesprek, gezelligheid, vrolijkheid en warmte. Daarom organiseerde de Nederlandse consul, de heer Bauduin, op Tweede Paasdag 1953 een bijeenkomst in Hotel St. Peter. Ongeveer 1.000 Nederlanders kregen een uitnodiging; bijna 170 mensen kwamen – veel meer dan verwacht. Het werd een bijzonder geslaagde middag.

Na deze start volgden de bekende ‘contactavonden’, eerst in Urania en later in het Kongresshaus. Als voortzetting van de in 1953 opgerichte Hollandse Contactclub werd op 22 april 1955, in Hotel Elite in Zürich, officieel de ‘Nederlandse Vereniging te Zürich’ opgericht. De circa 120 aanwezigen kozen die avond de eerste voorzitter: de heer C. Ouboter. In de regel bleef een voorzitter twee jaar aan, maar Ron van Kralingen brak alle records met een ambtstermijn van 14 jaar.

Wist u dat…

• In 1955 woonden er ruim 3.000 Nederlanders in Zwitserland, in 2010 ruim 13.000 en in 2020 ruim 35.000?

• Verkade jarenlang chocolade Sinterklaasjes naar Zürich stuurde voor ons Sinterklaasfeest?

Oud-voorzitters en bestuursleden blikken terug

De heer G. van Riemsdijk:

“Tijdens mijn voorzitterschap was Jan Strijbis vice. Hij hield ons tijdens vergaderingen altijd in spanning door op de meest onverwachte momenten een vol bierglas een halve meter te laten vallen en het weer op te vangen. Een hoogtepunt was de zeer succesvolle hulpactie voor de slachtoffers van de overstromingen in Nederland, waarvoor leden massaal goederen en kleding inzamelden.”

Voor zijn grote inzet voor Nederlanders in Zwitserland ontving de heer Van Riemsdijk een koninklijke onderscheiding. Daarmee kreeg hij, na bijna 40 jaar, ook weer zijn Nederlandse paspoort terug. De betrokkenheid bij de NVZ bleef bovendien in de familie: zijn zoon Dick van Riemsdijk was jarenlang penningmeester.

Mevrouw A. Welbergen:

“Mijn mooiste herinnering is de herdenking van 40 jaar bevrijding van Nederland. Er was een zeer bijzondere dienst met een Joodse, katholieke en protestantse geestelijke – en zelfs de klok van St. Peter werd twee minuten stilgezet.”

De heer H. Didama:

“Het Koninginnefeest in het Kongresshaus in 1965 was een onvergetelijk festijn: zelfgemaakte kroketten en erwtensoep, en een zaal vol ballonnen verzorgd door Jelmoli. Ik denk ook met plezier terug aan de vele toneelavonden, onder andere met de Plankeniers, met stukken van Molière en Tsjechov.”

De heer A. Leget:

“Met z’n allen een Nederlandse film kijken die iemand uit Nederland meenam. En de diensten van de eerste ‘dominee van Oranje’ in het kerkje van Fluntern, dat door ons weer in zijn oorspronkelijke gebruik werd teruggebracht.”